ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณนักคอสทุกท่านที่มาร่วมกันคอสบลีชในวันเสาร์นะค่าสนุกสนานมากมายร้อนตับแทบไหม้ไหม้นะไหม้ไปแล้ว เห่อๆ เลยไปคอสต่อวันอาทิตย์ดับร้อนด้วยการให้ฝนเทมาดับร้อนซะหน่อย ( กลัวจะดับอนาถอ่ะดิ )

คำเตือน : โหลดนรกเกือบร้อยรูปเองค่ะ ^^"

" วันเสาร์คอสไอเซ็นจามะฮะ "

วันนี้แต่งตัว วินาทีเดียว แหม...ช่างเป็นเสื้อที่ใส่ง่ายถอดสบายเหลือแสนสมเป็นชุดมหาเสะ แต่ ขอโทษ! หัวท่านเธอเนี่ยเซ็ตเเล้วเซ็ตอีกจนโมโหหน้ามืดบวกกับที่ร้อนอยู่แล้วแทบจะเอากาวมาโบกแทนเยลให้รู้แล้วรู้รอดอะไรมันจะขนาดเน้

รูปรวมมิตรสยาย ญาติเก่าแถวโซลโซไซตี้ งั่มๆ

วันที่อาทิตย์โร้ด

วันนี้ไปสายสุดชีวี เหยียบงานปุ๊บฝนสาดปั้บ ให้มันได้อย่างงี้เซ่ แถมเจอแท็กซี่ขับเลยสวนรถไปอีกเลยต้องมานั่งมอไซร์ต่อ โห...ชีวิต

งั้นไปดูรูปฝั่งอารันคาร์แล้วกันน่ะจ๊ะ ^ ^b

คำเตือนรอบ 2 : จากนี้ไปท่าจะรั่ว

วันหนึ่งขณะที่ไอเซ็น อยู่ในปราสาทที่ยังผ่อนไม่เสร็จก็เกิดอาการร้อนรุ่มกลุ้มใจขึ้นมา แห๋งละก็ปราสาทหลังนี้มันติดแอร์ที่ไหน กร้ากก

ด้วยความอยู่ดีไม่ว่าดีเลยออกมาเดินชมสวนสวยซะเลย ( ไม่ออกมาอาจจะไม่ร้อนเท่านี้ = =" ทำตัวเองแท้ๆ)

สิ่งแรกที่พบเจอกลับเป็น "กริมจอว์" โอ้ คอสเท่มากเว็ปคุงหัวฟ้าได้ใจ

อย่างว่าเมื่ออากาศมันร้อนคนเราก็เลยบ้าขย่ำคอเนลเพื่อการกระชับมิตร ( แกเป็นพันธุ์....เหรอฟร่ะ ) ขอบใจนาดาเระจังที่ยอมมาช่วยแสดงบทเสี่ยงตายด้วยกันนะจ๊ะ

ไอเซ็น - "เนลริอาจทรยศหนีตามศัตรูแต่เล็กแต่น้อยเหรอเรา หนีตามอิจิโกะไปได้ไง รู้ไหมเกิดเป็นคนน่ะต้องซื้อสัตว์นะ "

เนล - " เอ่อ ...อยากให้คนที่สอนนี้ไม่ใช่ป๋าจัง แอ๊ก !!! "

ไอเซ็น - " โอริฮิเมะเจ้าจะใช้พลังของเจ้าเพื่อข้าจะได้หรือไม่ "

โอริ - " อ่..ก. อุ๊.บ...ถ้าดิชั้นไม่ตายคามือซะก่อนละก็นะค่ะ "

ตากล้อง - " เอ้ยยย ! ตามบทมันไม่ใช่แบบนี้ คัตตตตตต!! "

วันง่นจีคุงเป็นเจ้าหญิงโอริฮิเมะตัวจริงเลยนางเอกสุดยอด

ลูปี้ -" ตายแล้น ! อย่าไปบอกว่าชะนีนั่นน่ารักกว่าเค้าได้ยังไง ไม่ย้อมมมมมมม " เสียงนายอิจฉานายหนึ่งจากละครเรื่องบ้านทรายทอง เอ้ยยย ! ม่ะช่าย! บ้านอารันคาร์แต่อย่าว่างั้นงี้เลยนะหลังรู้สึกไหมว่ามันคล้ายละครหลังข่าวบ้านเราตั้งแต่ลอรี่ออกมา

วันคุง(มี่จังน่ารากกกก) - " จะคล้ายไม่คล้ายยังไงมรดกทั้งหมดคงจะตกเป็นของชายเล็กชะม่ะฮับ "

ลูปี้ - เกิดอาการไม่ยอม " แล้วหญิงใหญ่ละฮร้า "

ไอเซ็น - "....."

ไอเซ็น - " แน่นอนเรื่องนี้ชายสี่(หมี่เกี้ยว)มีเอี่ยวแน่นอน "

อุล - " อ้อนให้ตายก็ไม่มีวัน เค้าจะเอาไปตั้งตัวขายก๋วยเตียวอ่ะป๋า "

รู้สึกเรื่องนี้มันชักจะไปกันใหญ่แล้วจนกระทั่ง

ป๋าเจอตัวแม่เด็ก ฮารุนะจังวันงานน่ารักมากจ้า

ไอเซ็น - " เรามาช่วยกันเลี้ยงดู ( ไอ้เด็กจกสะเปโต้พวกนี้ วันๆเอาแต่เรียกหาเบอร์หนึ่งกันฮึ่มๆ-*- พ่อคนนะครับไม่ใช่เจ้าพ่ออ่างทองคำ) กันเถอะนะจ๊ะ ในโลกนี้พี่มองไม่เห็นใครดุ เอ้ย ! มีความสามารถเท่าน้องอีกแล้ว

งิน -" -/////- "

มีคนเดียวคงปราบไม่หมดมีทั้งทีมีทุกคนเลยดีกว่าปราบง่ายดี หลังจากนั้นเราก็ไม่กล้าคอสไอเซ็นอีกเลย เล็บมือเท้าตามตัวเดินเดี้ยงกลับบ้าน

ช่อดอกไม้จากงานแต่งข้างบนฮะ ไม่รู้ว่าญาติทั้งสองฝ่ายมาเห็นคนคอสข้างล่างแล้วจะตกใจไหมเนี่ย 5555555+

หลังจากนี้ก็เป็นการรั่วกระชับมิตรภาพ

ไอเซ็นไปกันซะแล้ว ( กู่ไม่กลับ5+5+5+ )

ชอบมี่อ่าไม่ว่าจะคอสตัวอะไรในบลีชก็สวย งี้ดดด

วันนั้นก็ ยืน-นั่ง-นอน-เดิน ไม่ขนาดนั้น แต่โดยรวมก็ยึดด้านหน้าถ่ายรูปละจ้า

จากนี้เหมือนโซนเบื้องหลังมากกว่า " ว่าแต่ถ่ายกันตอนไหนเนี่ย?"

" หน้าตาเหมือนคนอดนอนมาทั้งคืน"

โอริ - " สักวันมรดกต้องเป็นของเราพจมาน "

ป๋า- " อยากได้อะไรเอาไปเลยป๋ายกให้ "

วันคุง - " ม่ายยยย ไหงมรดกตกเป็นของพจมานแบบนั้น "

ไอเซ็น - " ช่างมรดกมันเถอะเรามาช่วยกันทำกุศลผลบุญด้วยการสร้างลูกนิมิตรกันดีกว่า ช่วยลดจำนวนประชากรณ์ได้มากโขอยู่ "

และแล้วโลกก็สงบสุข ( ยังไงฟร่ะ )

" คิดถึงแรมโบ้คิดถึงเซเว่นสิครับ " ยามเราทานเนื้อวัวที่เซเว่น เอ้ย!

ไปช่วยเค้าโฆษณาซะอย่างนั้น

ที่ฝั่งอารันคาร์มีหน่วยแม่นปืนด้วยนานั่น

เล็งไปทางไหนก็ได้อย่าโดนตากล้องเป็นพอ

ยามศึกเราคิดแต่รบ~~~แต่รบ~~~จบศึกเรา~~~คิดแต่

รักแต่~~~~รัก~~~แต่รัก ~~~~ โอ้กกกกกกก ในความเลี่ยนของตัวเอง

แป็กกับมุขตัวเองไฉนเป็นไปได้ขนาดนี้นะคนเรา 555555+

เจ้าประคุณขอให้การปีหน้าลูกได้รับเลือกเป็นเจ้าพ่ออารันคาร์อีกสมัยเถิด 555555+ เดียวนี้มีการพึ่งไสยศาสย์

ท่ามกลางสวนดอกไม้แห่งความวายปวง เหล่าอารันคาร์น่าจกก็เดินมาติดกับ เอ้ยย!

นานๆทีขอมีฮาเร็มเป็นการส่วนตัวหน่อยเหอะ

วันนี้ทั้งวันไม่รู้เป็นยังไง คนนี้เจอคนนั้นหายกว่าจะรวมกันถ่ายรูปได้ทีแทบหอบ

เห็นเหมือนที่เราเห็นไหม ใช่แล้วโอบิเเพลมออกมา

กลับจากญี่ปุ่นแล้วมาคอสกันอีกน้าฮารุนะจัง

หุ่นดีกันจางงงง ไม่หุ่นดีโชว์ได้บ้างแบบนี้ก็แล้วไป แง่งๆ

สภาพก่อนถ่าย

สภาพหลังการถ่ายทำ

กลับบ้านงานนี้ก็หลุมใครหลุมมันละฮะเหนื่อยจริงๆ

สำหรับเนลคุงงานนี้ก็โผล่ๆหายๆไม่รู้เป็นยังไงเพื่อนๆตกใจนึกว่าโดนอุ้มหมกตามกระแสความนิยมไปซะแล้ว ครึกๆๆ

รูกิจังไม่ได้เจอกันตั้งนานสวยขึ้นจมเลย

โอเค!หมดไปอีกวันสำหรับงานวันเสาร์มาดูวันอาทิตย์กันต่อ

วันนี้มาซะสายเนื่องจากหลงทาง พอมาเหยียบถึงที่ปุ๊บ!ยังไม่ทันอ้าปากทักทายเพื่อนๆ ฝนก็เทโครมลงมาตอนรับเลย

งานนี้ก็นึกเวรกรรมอยู่ในใจ รูปก็ยังไม่ทันถ่าย ( ตอนฝนไม่ตก ) ต้องมานั่งติดแหง๋กอยู่ในศาลากับเพื่อนๆเสียแล้ว ในที่นี้ไม่ใช่ศาลาวัดนะค่ะ

เนื่องจากอย่างที่บอกเราไปสายมากๆ จนบางคนเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับไปแล้วยังมี คนที่อยู่ก็กระจัดกระจายไปคนละทาง เอ้า!! ไหนๆก็มาแล้วกลับมือเปล่าได้ไง ถ่ายรูปมันทั้งๆที่ฝนตกนี่แล

ส่วนมากเลยหนักไปทางรูปตัวเองก่อนจะกลับบ้านจริงๆได้เจอเพื่อนๆบ้างแหละค่ะ

โปรดสังเกตพื้นเปียกโชกๆ ตอนถ่ายอยู่ฝนตกลงมาบ้างด้วยแหละ

เคยคิดมานานแล้วยังไงจักรยานที่โรสขี่น่าจะสีชมพู ( ก็มันเป็นเด็กผู้หญิงอ่ะ ถึงหน้าตาชวนเข้าใจผิดอย่างแรกก็เหอะ )

คล้ายๆโซนยูริ ( มีเสียงจากตากล้อง - ไม่คล้ายแล้วน้อง )

น้านนน บรรยากาศหวานซะไม่มี เห่อๆ มีคนถามว่าทำไมโรสไม่ถีบอยู่ข้างหน้าละ

" โธ่เอ้ย ! อย่าว่าแต่มอไซร์เลยจักยานเรายังถีบไม่ได้ด้วยซ้ำ " จบเห่เอวัง นอนร้องไห้กอดใบขับขี่ไปก่อน เค้าถีบจักรยานไม่เป็นปมด้อยชีวิตอีก

เฮอะ ~~! ไว้เราไปฝึกปั่นจักรยานให้แข่งก่อนแล้วค่อยมาเจอกานนนน

ขณะกำลังฝึกคนเดียวอย่างตั้งอกตั้งใจ เผอิญ~~~ได้ยินเสียงจากนรก

น้านนนน มีคนหลงกลมาขออาศัยซ้อนท้ายด้วย ( ไม่รู้เอาความกล้าที่ไหนมาเสี่ยงชีวิตกับเรา 5555555+ )

อิจี้ - " ไปส่งที่โลกมนุษย์คิดเท่าไหร่ครับ "

โร้ด - " ไปเป็นแต่นรกอ่ะเอาไหม เนี่ย! คลองข้างๆกำลังดีเลยนะถีบจักรจมไปทีเดียวรับรองไม่รอด 55555555555+ "

และแล้วด้วยความตกใจอิจี้จึงรีบใส่เกียร์โกยออกไปทันที

ช่างมันเหอะจักรยานชีวิตนี้เราไม่ได้เกิดมาเพื่อมันอย่างเดียว

เราเกิดมาเพื่อคอสต่างหาก เกี่ยวกันไหมโร้ด

กับสะพานที่คาดว่าไม่นานต้องพัง

มาก็สายนั่งรถมายังขับเลยทางอีก มาถึงที่ทั้งทีผมก็ตก

ชีวิตนี้มีอะไรอีกไหม บ่นไปสักพักอะไรที่ว่าก็มา

เค้าคือ.....บอดี้การ์ดหน้าหล่อ 5555555+ เรนคอสขึ้นนะเนี่ย

พอกันทีตกแบบไม่มีเหตุผลแบบนี้กลับบ้านดีกว่า

ว่าแต่ทางกลับออกทางไหนอ่ะ เวงทำเท่ดันหลงอีก

เนี่ยสภาวะตอนหลบฝนเลย

ฝนพร่ำๆก็ถ่ายต่อ มันตกตลอดทั้งวันแหละค่ะ

โพสไปพื้นก็เปียกไปไม่ลื่นได้ไง

นี่ไงแจ็คคุง

แต่จะว่าไปบรรยากาสเค้าก็ดีจริงๆนั่นแล

แต่เพราะฝนตกนักคอสบางส่วนเลยทยอยกลับบ้านกันไปแล้วนี่สิ

ที่ถ่ายอยู่ฝนก็ตกอยู่น้อ

งานนี้สงสัยกลับไปกล้องพังได้เปลี่ยนอีกแห๋ง

โร้ดกับการมองทางไกล ตั้งแต่เดินมาไม่เห็นใครสักคน

เห็นภาพแบบนี้ต้องขอบคุณตากล้องจริงๆค่ะ

" พี่ขร้า!!! ถ่ายไประวังตกน้ำนะค่า "

คุณท่านลงทุนถ่ายจากระยะริมน้ำเรามองไปเสียวไป

ยะ..ย้ายมาทางนี้ดีกว่าค่ะหนูไม่อยากเป็นพยานจำเป็น 5555555+

ถ่ายรูปอย่างมั่นใจ ปลอดภัยถ่ายบนบกดีที่สุดเฮ้อออ

กว่าจะถ่ายจบเล่นเอาลุ้นละค่ะ

อาทิตย์หน้าโดนชวนไพรเวทอีกฝนจะตกลงมาอีกไหมเนี่ย

ตกมาก็ไม่ต้องกลัวค่ะคอสโรสมาสิค่ะ อ๊อฟชั่นเป็นร่มพอดี

ขอบคุณทุกท่านนะค่ะ งานคราวนี้สนุกทั้งสองวันเลย